Column Ser menor de edad es precioso

In de reeks columns Preciosidades staat dit artikel stil bij de tijdsinvulling van een groepje Spaanse tieners op een feestdag.

Ser menor de edad es precioso

Morgen is het 12 oktober en een vrije dag in Spanje. Men viert de nationale feestdag van Spanje, in de volksmond ook wel “el día del Pilar” of “día de la Hispanidad genoemd.” Terwijl Pilar refereert aan de patroonheilige van Spanje, en alle vrouwen met de naam María Pilar er een eigen naamfeestje aan mogen breien, herinnert het woord Hispanidad aan de ontdekking van Amerika op 12 oktober 1492 en het ontstaan van een Spaanstalige wereldgemeenschap. Het hoeft geen betoog dat deze feestdag zijn critici, sceptici en anti’s heeft zowel in Latijns-Amerika als in Spanje, maar voor de meeste Spanjaarden is het simpelweg een dag dat ze niet moeten gaan werken of naar school hoeven, een cadeau waar je niet kritisch over bent.

Zo ook voor mijn stiefdochter van 16, die een dagje Portaventura heeft gepland met wat vrienden. De uitstap naar het belangrijkste pretpark van Spanje vergde een  diccionaire aan whatsapps en veel schrik dat de maten de handdoek in de ring zouden gooien als het puntje bij het paaltje komt, maar ze kregen het georganiseerd, chapeau. Nu, voor één keer dat niemand op het laatste nippertje afhaakt, treft hen toch wel het lot dat het morgen zeer waarschijnlijk een regendag wordt. Geen algemene staking, gebrek aan regering of hittegolf legt het land plat, maar als het regent geraken de Spanjaarden hun kot niet uit.

Probeer eens een museum, dat is een goed alternatief en zo dóe je toch iets op je vrije dag – zo probeerde ik deze morgen met mijn eerste kop koffie in de hand en duidelijk nog niet scherp van gedachten. Mijn voorstel werd verwelkomd met een grijns en een blik van “denk je nu werkelijk dat ik voor mijn zestigste een museum ga binnenstappen?” Ach, ik ben wel begripvol, maar ik zou gewoon graag hebben dat mijn tiener wat ondernemender werd, wat nieuwsgieriger naar de wereld en de stad, dat ze zou gaan proeven van het ongekende en likken aan het nieuwe.

Hoe krijg je het venster van een tiener wijd open? Misschien moeten we de toegang tot musea maar verbieden voor minderjarigen, misschien dat net dat hun jonge vleugels zou doen klapperen van pril en ondeugend enthousiasme om eens een schilderij te gaan bekijken.

Sarah De Vlam©2016

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>