Column El Futuro es precioso

El futuro es precioso

Bommetjes vallen soms gewoon binnen. 1 op 5 Catalaanse jongeren studeert of werkt niet, 42% van de jongeren is werkloos, het gemiddelde loon van een jongere die werkt is 446 € per maand. ´t Viel zo de huiskamer binnen, als op een dienblaadje. Ik wist dat het erg was, niet dat het zo alarmerend kon geworden zijn. Maar het zijn de ruwe cijfers voor wie nog geen 30 is. De toekomst belooft in het zonnige Spanje.

15 jaar geleden was jong zijn, met een diploma op zak, een garantie en een zekerheid. Vroeg ontvoogden van mam en pap, rond de 30 met een leuke baan en behoorlijk inkomen kunnen beginnen denken aan de kids. De gemiddelde leeftijd waarop Catalaanse vrouwen nu kinderen krijgen is inmiddels 35. Mijn zoon zegt altijd dat ik een jonge mama ben, en het is waar. Ik sta daar op mijn 39ste als een jonkie aan de schoolpoort. En we staan er met veel. Moeten die mensen, mannen én vrouwen, dan niet werken?, vraag ik me soms af. 4u30 is toch geen vrijetijdsmoment? Maar waarom zou je een bijverdienste zoeken op onmogelijke uren als de opvang van je kind je per uur meer kost dan je eigen uurloon?

Nee, het gaat hier niet goed. Ik kijk sedert kort uit naar vast werk, 5 jaar anders leven was een boeiende en leerrijke ervaring, maar het mag weer gaan bougeren. En natuurlijk droom ik van een toffe job en een aanvaardbaar inkomen. Ik studeerde, ik heb sedert mijn 18e jobkes en serieus werk gedaan, ik spreek 5 Europese talen waarmee ik de halve wereld rond kan bellen. Hoop, dat is het woord waarmee ik en al die jongeren op zoek gaan naar een baan.

Het viel al snel tegen. Poetsen, opdienen, hotelwerk aan een hongerloon…, maken 90% uit van de werkoffertes.  In een ander nieuwsitem wordt vol trots gemeld dat men de 70 miljoen toeristen heeft overtroffen en dit Spanje´s grote inkomstenbron is. Werk zat, kuisen tot je er bij neervalt voor 5€ per uur, de deur naar straat altijd open als je protesteert. Dát is Spanje´s grote troef in 2016.

De andere 10% zijn jobs waar wél een diploma aan vast hangt. Een offerte voor landbouwingenieur: 40u werken, flexibel moeten zijn, 3 talen spreken, eigen wagen (en kosten), 1000€. Het fenomeen is hier gekend als de generatie van de mileuristas. Het is een offerte van een veeteeltbedrijf in de Pyreneeën. Wellicht zal de gediplomeerde en taalvaardige jongeling die deze job zal uitoefenen vooral als koerier werken tussen Spanje en Frankrijk. Rauw kalfsvlees de grens over brengen, dat wordt dan je toekomst na 4 jaar hard studeren. Je kan dat velletje diploma dus evengoed tussen de billen van een koe gaan steken.

Zal ik het zelf redden in Spanje? Wellicht wel. Migranten hebben vaak een extra veer – en overlevingskracht. Ze hebben een taal moeten verwerven, leerden zich aanpassen en hun nostalgie verbijten en begrijpen beter dat realiteiten veranderlijk zijn. Bezorgd ben ik meer over de Catalaanse en Spaanse jongeren,  te vaak nog in eigen bedje zoet. Maar vooral voor  wie hier wel die drijfveer heeft, die inzet toont, die ambitie koestert en die kwaliteiten heeft om het land terug op te krikken, en die desalniettemin het bommetje elke dag hoort vallen: een precieuze toekomst als verkoopster in de Corte Inglés tijdens de feestdagen, of erger, je kennis en talent nog niet eens aan de straatstenen kwijt geraken.

Sarah De Vlam ( “El Futuro es precioso” is een tekst uit de reeks “Preciosidades”, te lezen op www.lenguaypaisaje.info ) 14/12/2016©

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>