DSCN2195

Catalaanse oktoberrevolutie?

Krijgen we op 1 oktober een onafhankelijkheidsverklaring in Catalonië? Ik denk steeds meer dat het niet uitgesloten is dat de kleine meerderheidsregering onder leiding van President Puigdemont, dit zal doen. En noem het dan maar gerust een ultieme wanhoopsdaad. De laatste keer dat de Catalanen de onbuigzaamheid van de  Spaanse regering zal wensen te doorbreken. En de laatste keer zal het zijn, want na een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring resten maar 2 scenarios: Catalonië verliest via Artikel 155 van de grondwet haar autonomie en wordt bij man en macht bij de Spaanse natie gehouden, of de Spanjaarden laten –onder druk van de Europese Unie – hun welvarendste streek varen.

De reden dat dit kan gebeuren is de falikante mislukking van het referendum nog voor het heeft plaatsgevonden. We staan 2 weken af van dit spannende moment maar geen enkele Catalaanse burger heeft zijn kiesbrief gekregen, niemand weet waar de urnen verstopt zitten of waar men zal gaan kunnen kiezen. Inmiddels worden burgemeesters en andere ambtenaren door Madrid bestookt met mails dat deelnemen aan de organisatie van het referendum buiten de legaliteit valt, en dat ook de kiezer zichzelf buiten de wet stelt door zijn stem. De Catalaanse regering speelt blufpoker van het hoogste niveau en zweert bij hoog en bij laag dat alles under control is.

Maar dat is buiten enkele burgemeesters gerekend, die besloten om Madrid te gehoorzamen. Ook al zouden dat maar enkele gemeenten zijn, als er niet kan gekozen worden, kan men niet spreken van een democratische uitslag. Het ganse kaartenhuisje dat álle Catalanen hun mening hebben kunnen uiten, valt dan in duigen, de geldigheid van de uitslag van het referendum ook.

Ook in Barcelona, de grootste kieskring,  is het nog maar de vraag wat er gaat gebeuren. Burgemeesteres Ada Colau houdt zich op het droge. Geen steun aan Madrid, maar evenmin loyauteit aan de Generalitat. Een “doen jullie maar” houding, maar mijn lokalen krijg je niet. Zelf goed ingedekt laat ze de Barcelonezen over aan hun lot.

Als je verkiezingen geen officiële body geeft, geen stemlokalen, geen stembrieven, geen voorzitters, geen controleurs … dan kan je niet vermijden dat iemand 2 keer of zelfs 5 keer gaat stemmen, dan kan je niet garanderen dat iedereen werkelijk stemrechtig was, dan krijg je  obviamente een referendum dat er geen is.

Madrid lijkt deze fase van de strijd dus gewonnen te hebben, want terwijl de Generaliteit bij god zweert Rajoy slim af te zijn, is de Spaanse regering er wel in geslaagd genoeg druk uit te oefenen en dreigementen te lossen die hun effect niet misten.

Ik ken alvast één gemeentesecretaris die haar advocaat bij de arm houdt en het advies kreeg om op 1 oktober paddenstoelen te gaan zoeken. Mijn echtgenoot werkt voor de gemeente als officiële postbode, en is opgelucht dat hij in ziekteverlof is. Vermoedelijk ligt op de gemeente ook een mail uit Madrid voor hem.

Welk antwoord kan Puigdemont nu nog uit zijn mouw schudden? Heeft hij nog speling, tactieken, tijd? Is de ultieme prik, de onafhankelijkheidsverklaring, niet de enige optie die is overgebleven?

En ik, ik denk dat ik mijn Spaanse vlag, die ik nog heb van in de tijd dat ik simpel Spaanse les gaf in België, maar eens in de vuilbak ga gooien. Je weet maar nooit hoe grimmig het hier kan worden op 1 oktober. Gelukkig ligt Andorra op slechts 8 km van hier. Dat is zelfs te voet, via de oude smokkelpaadjes, te doen.

Sarah De Vlam 15/9/2017

Deze tekst is een persoolijke visie. Ik ben als Belgische niet stemrechtig. Ik pleit voor vrede, wat ook de naam van het land moge weze waarin ik woon en graag wil blijven wonen.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>